Mijn appèl aan de Minister-president

5 years ago by in Columns & Opinions

Geachte heer Rutte,

Al drie weken houdt één discussie de gemoederen in Nederland behoorlijk bezig. Een discussie die zienderogen escaleert. Naar aanleiding hiervan wil ik graag een appèl op u doen.

Laat me eerlijk zijn. Laat ik beginnen te zeggen dat ik nooit op uw partij heb gestemd. Ik ben geen potentiële kiezer. U hoeft dus niet op mijn appèl aan u in te gaan met de verwachting mijn stem voor u te winnen. U bent niet mijn politiek leider, maar u bent wel Minister-president van álle Nederlanders. U bent dus ook mijn Minister-president. In die hoedanigheid spreek ik u aan.

Op vrijdag 4 juli 2008 opende u in de Tweede Kamer samen met Fleur Agema van de PVV een vrijdenkersruimte om op te komen voor een “voor ons land zo belangrijk grondrecht”, de vrijheid van meningsuiting. In uw openingstoespraak die dag zei u het volgende: “Wie vrij kan denken en vrij kan spreken is een vrij mens. Als de mensen van een land vrij zijn, dan pas is een land vrij. In zo’n land wil ik wonen. Zo […] begin ik vandaag, omdat deze woorden voor mij en voor mijn vertrouwen in de kracht van de democratie heel wezenlijk zijn.”

In 2011 heeft u deze vrijdenkersruimte weliswaar gesloten, maar daarmee staat de vrijheid van meningsuiting niet minder onder druk. In datzelfde jaar werd kunstenaar Quinsy Gario hardhandig gearresteerd voor het uiten van zijn mening. Drie weken geleden kwam deze kunstenaar weer onder vuur. Hij kreeg naar aanleiding van een interview een vuilemmer aan racistische verwensingen en bedreigingen over zich uitgestort. Afgelopen weekend viel een andere kunstenaar, zangeres Anouk, hetzelfde lot ten deel voor haar bijdrage aan datzelfde debat. Vorige week moest de Stichting Minimaclub in Groningen onder druk van doodsbedreigingen terugkomen op haar besluit om invulling te geven aan een Sinterklaasfeest en –optocht op een manier die rekening moest houden met de gevoelens van een minderheid.

In uw persconferentie van 18 oktober jongstleden antwoordde u als volgt op een vraag over de uit de hand lopende zwarte-pietdiscussie: “Je moet altijd rekening houden met gevoelens, maar zwarte piet is zwart.” Met deze gratuite opmerking, met deze open deur, heeft u niet minder kunnen bijdragen aan het in goede en beschaafde banen leiden van deze discussie waarbij de emoties hoog oplopen. Ik betreur dit. Ik betreur dit, omdat ik niet anders kan denken dan dat het verloop van de zwarte-pietdiscussie uw vertrouwen in de kracht van onze democratie geen goed kan hebben gedaan. Omdat ik niet anders kan denken dan dat u diep teleurgesteld moet zijn in het gegeven dat vijf jaar na het openen van uw vrijdenkersruimte er nog steeds talloze mensen zijn, in “het vrije Nederland van Erasmus en Spinoza,” die niet vrij kunnen denken en vrij kunnen spreken. Mensen die hun gevoelens en ideeën voor zich moeten houden uit angst voor arrestaties, racistische scheldkannonades, of zelfs uit angst voor doodsbedreigingen. Ik betreur dit omdat juist u op die 4e juli van 2008 de toenmalige Minister-president Balkenende verweet te hebben gefaald “in het beschermen van een cultuur in ons land waarin het vrije woord ook echt vrij is.”

U bent nu Minister-president. U bent nu als geen ander in staat om te slagen waar Balkenende, in uw ogen, heeft gefaald. Mijn appèl aan u is om dat met dezelfde passie te doen als waarmee u destijds opkwam voor het vrije woord van kunstenaars als Gregorius Nekschot en Theo van Gogh. Niet ingegeven door cynische calculaties van het potentieel aan stemmen voor uw volkspartij, maar gewoon omdat u de idealen, die u op die vrijdagmiddag in 2008 zo mooi en oprecht verwoordde, voor àlle Nederlanders wilt verwezenlijken.

Hoogachtend,

Ewald Jozefzoon

 | Left-brain | Left-handed | Marketing | Muziek | Pianist (Funk, Soul, Jazz) | Foodie | Politiek | D66 | Thunderbird alumnus | Blogs in English & Dutch Hooglanderveen, Nederland · nl.linkedin.com/in/ewaldjozefzoon/

  • Published: 29 posts

Leave a Comment


UA-8456263-8