Henk Bleker Meets the Parents

6 years ago by in Blog posts, Columns & Opinions Tagged: , ,

De sfeer is bedrukt. Ze hebben de hele avond al geen woord gewisseld.  Over een half uur komt ze. Gisteravond was Janneke nog zo opgetogen na Babs telefoontje. “Hi mam.” Dag Babs, lieverd, had ze gezegd. Leuk van je te horen, meid. Gaat het goed met je bij de NRC? Papa en ik zijn zo trots op je. “Nou, mam, ik wil morgenavond even langskomen. Kan dat?” Op een doordeweekse avond? Tuurlijk schat, maar wat is er dan? “Ik moet jullie wat vertellen?” Oh? Wat is er aan de hand? “Nou dat vertel ik morgenavond wel.”

Ze begon al een vermoeden te krijgen. Komt Joris ook mee? Had ze gevraagd. “Euh, nou, ik leg het morgen allemaal wel uit, goed? Oké, mam ik moet ophangen. Doei.”

Ze wist het bijna zeker. “Ronald!” riep ze vanuit de keuken. “Ronald ik weet het niet zeker hoor, maar volgens mij komt Barbara morgen langs met heel goed nieuws. Ik denk dat ze zwanger is.” Ronald was een stuk minder enthousiast. Ze mag dan wel 26 zijn, maar ze blijft toch mijn kleine meid. En die Joris is met z’n 32 jaar wel bijna 10 jaar ouder. Viespeuken zijn het, dacht hij in zichzelf. Toch was het vooruitzicht om eindelijk opa te worden stiekem best wel leuk.

De sfeer sloeg de volgende morgen snel om. Ronald kreeg op het werk al van die rare blikken van zijn collega’s. Tijdens de lunch vroeg Erik, de sales manager, in bijzijn van de directeur: “Hey Ronald, wel stoer man! Je dochter is straks misschien oma nog voordat Janneke en jij grootouders zijn.” Verbaasd over de commotie vroeg hij: Wat lul je nou, man? Joris is pas 32. “Joris?” Vroeg Erik. “Is dat de naam van haar ex? Heb je de radio niet aan gehad vandaag?” Toen hij het nieuws hoorde werd hij asgrauw.

Janneke kwam er in de C-1000 achter. Ze wilde nog wat lekkere koekjes halen voor ’s avonds. Bij het afrekenen had de kassière haar gevraagd: “Zo mevrouw Rijlaarsdam. Moet ik u nu excellentie noemen?” Wat afschuwelijk was dat om er zo achter te komen.

Er stopt een zwarte Citroën voor de deur. Een chauffeur stapt uit en… Godverdomme, hij is gewoon meegekomen!! Zegt Ronald. Het lef! Ik sla ‘m echt finaal in elkaar. “Kom, kom Ronald. Laten we het wel gezellig houden. Doe het voor Babs. Ronald! Alsjeblieft ik smeek het je.” Ronald mompelt wat en doet de deur open.

“Hoi pap!” zegt Henk Bleker met een grijns in een poging om het ijs te breken. Met de smeekbeden van Janneke nog vers in zijn geheugen, verbijt Ronald zich en mompelt Kom binnen.

Als iedereen in de woonkamer zit en er een minutenlange ongemakkelijke en pijnlijke stilte valt, neemt Bleker het woord. “Laat ik er maar niet omheen draaien. Ik heb zelf ook een dochter. En als zij thuis zou komen met iemand die drie keer haar leeftijd had, zou ik het ook vreselijk vinden. Ik snap dat wel. Maar we leven in dit land wel in een rechtstaat met regels die wij moeten handhaven. En volgens de regels mag ik met iedereen die ouder is dan 18 jaar het bed induiken. Dat is nou eenmaal zo. En, nogmaals, persoonlijk snap ik jullie weerstand heel goed.  Ik zou iemand als mijzelf ook het liefst het huis uit willen flikkeren als ‘ie met z’n rotpoten aan mijn dochter zou zitten. Maar wij moeten in Nederland handelen naar de regels en wij moeten uitspraken van de rechter respecteren. En dat is soms knellend. Een duivels dilemma.”

Barbara kijkt verliefd naar hem. Die bevlogenheid. Zo schattig. Dit is míjn vent denkt ze verheerlijkt.

“Ik walg zelf ook van mijn woorden. Maar anders wordt het een rommeltje” zegt Bleker. “Want als ik geen relatie mag hebben met iemand die jonger is dan mijn eigen dochter, dan mag straks een Henk-2 het ook niet. Het moet wel eerlijk. Dus laten we…“

Genoeg! Zegt Ronald. Janneke, ik  heb echt m’n best gedaan, maar dit is gewoon walgelijke mooipraterij van deze oetlul. Hoe kan hij het met droge ogen zeggen? Wat een hork! We hebben het wel over onze dochter. En Babs, goddomme, wat denk jij wel niet? Hoe denk je dat dit voor je ouders is? Wij kunnen met goed fatsoen de komende maanden de straat dus niet meer op. Je hebt toch hersens? Je werkt potdorie voor het NRC Handelsblad…  

En terwijl Ronald zijn tirade doorzet en Barbara het huilen nader dan het lachen staat, kijkt Bleker weemoedig naar Janneke die het allemaal gelaten aanhoort. Hij haalt een pen uit de binnenzak van zijn jas en pakt de Story die op de koffietafel ligt. Het tijdschrift ligt nog open op de inmiddels beruchte pagina. Dwars over de strandfoto schrijft hij: Als jij nu samen met mij en mijn chauffeur een ritje wilt maken in mijn C6, dan kan dat! Met een knipoog schuift hij haar de Story toe.

In verband met privacy zijn de namen van enkele betrokkenen fictief.

 | Left-brain | Left-handed | Marketing | Muziek | Pianist (Funk, Soul, Jazz) | Foodie | Politiek | D66 | Thunderbird alumnus | Blogs in English & Dutch Hooglanderveen, Nederland · nl.linkedin.com/in/ewaldjozefzoon/

  • Published: 29 posts

4 Responses to “Henk Bleker Meets the Parents”


Anneke de Bundel
January 13, 2012 Reply

Erg grappig Ewald!

Nicolette
January 13, 2012 Reply

Erg grappig geschreven, inderdaad! Vraag me overigens af wat zo’n jong meisje met zo’n ouwe vent moet.

Vrouwke van S.
January 13, 2012 Reply

En dat onder het kopje ‘politics’. Ik stel voor dat je een nieuwe categorie aanmaakt: ‘drama’.

Ewald Jozefzoon
January 14, 2012 Reply

Ja je hebt gelijk. Heb de categorieën zojuist aangepast… 🙂

Leave a Comment


UA-8456263-8